ძალიან დიდი ხანი გავიდა მას შემდეგ, რაც ბოლოს ბლოგზე რამე დავწერე. ამასობაში საკმაოდ ბევრი რამე შეიცვალა და ამ ყველაფერს თანდათანობით მოგახსენებთ.
დავიწყებ იქიდან, რომ საქართველოში აღარ ვარ. ამიტომ, თუ ვინმეს უზომოდ გენატრებით, დამელოდეთ და ახალ წელს გექნებათ ჩემი ხილვის ბედნიერება. თან აქედან უფრო ასწორებს ქართულ მარაზმებზე საუბარი, ამიტომ მგონი აღარ მოგაწყენთ. მაინც ეხლა მე უკვე პრადვინუტი როჟა ვარ, საზღვარგარეთ და რამე და ჭკუის დარიგების უფლება მაქვს.
ჰოლანდიაში ვარ მოცემულ მომენტში და მინდა აღვნიშნო, რომ ასწორებს. თან ძალიან ასწორებს. ბევრგან ვყოფილვარ, ბევრი სხვადასხვა ქვეყანა მინახავს, მარა ჰოლანდია მაინც სულ სხვაა. ამხელა თავისუფლება მაინც ვერსად ვერ არის. ერთი ის ტეხავს, რომ ზანგებს და ჩინელებს მიაქვთ აქაურობა, მარა ნიჩევო, ყველგან ეგრეა.
ყველაზე ძნელი მაინც ბაითის შოვნა გამოდგა (რომელიც ჯერ კიდევ ვერ ვიშოვე და ფაქტიურად ტროტუარზე მომიწევს ცხოვრება ვინმე პად 40 ინვალიდ ზანგთან ერთად, ესე თუ გაგრძელდა). დანარჩენი ყველაფერი არის. სწავლა უნდა დამწყებოდა და ჯერ არ მეწყება და ვობშემ, enjoying sad beauty of The Hague.
ხოდა ესე. ვინაიდან და რადგანაც სერიოზულად მაქვს გადაწყვეტილი ჩემი ბლოგის აღორძინება ანუ რენესანსი, ვდებ საზეიმო პირობას, რომ ამიერიდან პოსტების ნაკლებობა აღარ იქნება. იმასაც გეტყვით, რომ რას დავწერ და რაზე, მამაღმერთმა იცის მარტო. კონკრეტული მიმართულებით არ წავალ ალბათ.
anyway, მომნატრებია წერა.
am blogs sadgac sxva blogze gadavawydi da axla vfiqrobdi, neta romeliatqo. mmm