8-თვიანი შემოქმედებითი კრიზისის შემდეგ მე მოვედი. ვინაიდან და რადგანაც ამდენი დრო გავიდა, შესაბამისად ცვლილებები უნდა მოგახსენოთ. ცვლილებები კიდე ოხრად იყო. თუმცა თანმიმდევრობით მივყვები, თორე ესე მაგარი იდიოტიზმი გამოვა.
ეხლა რა ხდება: ამ დროის განმავლობაში ვცხოვრობ და ვმოღვაწეობ ჰოლანდიაში. კერძოდ ჰააგაში, დედოფალ ბეატრიქსთან ერთად. კარგი ქალია დედოფალი. ოქროს ეტლით მოძრაობს სამსახურში, ხალხი ტაშს უკრავს გზაში და ვაბშე სიტკბოშია. პრობლემა არა აქვს არაფერი. თუმცა რა, მეც არ მაქვს ეგრე პრობლემა არაფერი და ზოგადადაც მაგარი როჟა ვარ ბეოსავით, მარა იმას ოქროს ეტლი ყავს, მე კიდე ტრამვაით დავდივარ, მაგის დედაც.
ზოგადად ჰოლანდია ასწორებს. საკეთებელი ბევრია, ქვეყანა კიდე – პატარა, რაც იმას ნიშნავს, რო სადმე გრონინგენში რამე რო ხდებოდეს, უპრობლემოდ ჩავდივარ და ჩამოვდივარ. თუმცა რა გრონინგენი, ბელგიაში რო რამე ხდებოდეს, ერთ საათში იქ ვარ. ეს კარგია.
საინტერესო ფაქტი ისაა, რო ჩვენ რო გვგონია, ქართველებს, რო ლიჟბი ევროპაში ჩავიდე და იქ სამოთხე დამხვდება, ეგრე მარტივად არ არი საქმე. არ მინდა მასების ილუზიების დამსხვრევა, მარა ფაქტი ფაქტად რჩება: არც ისე წვიმს, როგორც ქუხსო, ძველმა ბერძნებმა თქვეს.
ვინც გაიგო, ქართველმა, რო ჰოლანდიაში ვცხოვრობ, ეგრევე დაასკვნეს, რო აქაურობა მიაქვს ნაშებს, რომლებიც ელოდებიან კაი ჯიგიტ, მსმელ, მოქეიფე, დამრტყმელ ბიჭებს (ოღონდ რომლებსაც პახოდუ ფართი-ები (მეზიზღება ეს სიტყვა) ევასებათ და აზრზე არიან, ვინ არი დიჯეი ტიესტო და არმინ ვან ბუურენი). ამას გარდა, დაისკვნა, რო აქ მცხოვრებ კაცს (ხაზგასმით, კაცს!) მეტი აღარაფერი აღარ უნდა პო ჟიზნი იმიტო, რო unlimited მოსაწევი, სექსი და გართობა აქვს. საინტერესო მიდგომაა საკითხისადმი, ვერაფერს იტყვი.
სიმართლე კიდე პრეძელნად მარტივია: ჰოლანდია ზუსტად ისეთივე ქვეყანაა, როგორიც საქართველო. ანუ, იასნია, რო ესენი წინ არიან განვითარების ამბავში, მარა მუღამი ერთი და იგივეა აბსოლუტურად. ჰოლანდიას აქვს ბევრი მოსაწევი და ყავს ბევრი პროსტიტუტკა (ნუ, ოხრად გეები და occasional გეი პარადებიც, მარა ეგ დავბლოკე გონებაში წარმატებულად. ამ საკითხშიც წინსვლა მაქვს ისე: გეებს ვეძახი პიდარასტების მაგივრად და დაჟე რამდენიმეს ვიცნობ კიდეც და არ მიჩხუბია.მოსალოცი ამბავია ფაქტიურად). საქართველოს აქვს რესტორნები, გიტარა და ჩქარი ტაში. ეს ისე, უხეშად რო შევადაროთ.
განსხვავება ამ ორ ქვეყანას და მათში არსებულ მოსახლეობას შორის არის, იასნია, მარა არა ისეთი, როგორიც ქართველების 90%-ს გონია. განვიხილავ ამ თემას, ოღონდ ნელ-ნელა და პასწეპენნად (რუსები კიდე არ გასულან, ტაკ შტო რუსული ალფავიტის მიმართ პროტესტი კვლავ ძალაშია) დავიწყებ ქალებით, იასნია. ჩემი თაობისთვის კიდე მტკივნეულია ეგ თემა და რას იზამ.
რამდენ თქვენგანს გიწუწუნიათ იმაზე, რო სექსს ვერ იღებთ? და რამდენ თქვენგანს გიწუწუნიათ იმაზე, რო ქალები თავს იფასებენ უაზროდ? დამიჯერეთ, ბრატცი, ჰოლანდიელი ქალი რო თავს იფასებს, ეგრე ქართველი თავს ვერ დაიფასებს ვერასდროს. თავის დაფასებას რო შეეშვა, ზოგადად მაგარი სტრანნები არიან ჩემი გაგებით (რას იზავ, ჰოლანდიამაც კი ვერ ჩაკლა მამლუქი ჩემში). იარკი მაგალითი შემიძლია მოვიყვანო პირადი ცხოვრებიდან: ტიპშა წავიყვანე date-ზე. არაფერი განსაკუთრებული – სადილი, კინო, რომანტიული სეირნობა და ამბავი. ყველაფერი მე გადავიხადე, იასნია. სახლში მივიყვანე და როგორც ჭეშმარიტმა ჯენტლმენმა, დავტოვე ტერიტორია შემდეგი date-ს მოლოდინში. შემდეგი კიდე არ მოხდა. მიზეზი იყო მაგარი: შენ რომ ყველაფერი გადაიხადე, ამით მიანიშნე, რომ შენ ჩემზე უპირატესი (superior რა, ვერ ვთარგმნი სწორად) ხარ, მე კიდევ ამას ვერ ავიტან ურთიერთობაში. ალბათ საჭირო არაა იმის დამატება, რო ამ გოგოს ნომერი სასწრაფოდ წაიშალა ჩემი ტელეფონიდან.
ამ ფაქტის მერე პატარა კვლევა ჩავატარე პირადი ინტერესებისათვის და საინტერესო რამეები აღმოჩნდა: ჰოლანდიელი ქალების 80% მახინჯია. ოღონდ ისეთი მახინჯი კი არა, ქართველებივით, პერსპექტივა რო გააჩნიათ მაინც, ულვაშების მიუხედავად, არა. ცვეტში მახინჯები. როგორ არსებობს ეს ერი დღემდე, ჩემამდე არ დადის. იმდენი გენია ერთმანეთში არეული (თეთრი, შავი, მწვანე, ყვითელი და ა. შ.), რო კატასტროფა მიიღეს ბოლოში. ამ მახინჯებს საკუთარ თავზე ისეთი წარმოდგენა აქვთ, რო ბეოს სულელი დედაცო, ესე ამბობენ, ჩვენ ვართ ძაან მაგრებიო. და ეს ყველაფერი ფრანგების, გერმანელების და ბულგარელების ფონზე, რომლებიც ადამიანები არიან და ნორმალურად აღიქვავენ სამყაროს (რო გადავთარგმნოთ: იდიოტური “დამოუკიდებლური” ზამაშკები არ აწუხებთ. აკეთებენ იმას, რაც უნდათ და ვისთან ერთადაც უნდათ. ამას გარდა, გამოიყურებიან მაქსიმალურად კარგად და აღელვებთ ეგ საკითხი, ჰოლანდიელებისგან განსხვავებით). საშუალოსტატისტიკურ ჰოლანდიელი ქალი უფრო საიმედო კაცია, ვიდრე ჰოლანდიელი კაცი. ესეთი ქალიშვილი კაცები მსოფლიოში მეტი არ არიან.
იასნია, რო გამონაკლისები არის სადღაც 10-20%-ის ფარგლებში.
ასე რომ, ჯიგრებო, თუ მაინცდამაინც ჰოლანდიაში გინდათ ჩამოსვლა ლიბიდოს დასაკმაყოფილებლად, ორი ვარიანტი გაქვთ: ან ინადირეთ ტურისტებზე და უცხოელ სტუდენტებზე, ან ჩაიდეთ დიდი მაყუთი ჯიბეში, წადით წითელი ფარნების ბულვარზე და … ნუ დანარჩენი იცით (იმედია).
ზატო გოგოებისთვის მართლა სამოთხეა მაგ მხრივ. თქვენ რო გევასებათ, ისეთ კაცებს მიაქვთ აქაურობა: მაღლები, ათლეტურები, სიმპატიურები, წარმატებულები და რამე. მერე რა, რო ცოტას წაუქალიშვილებენ. თქვენი attitude-ისთვის იმენნა მისწრებაა პადკაბლუჩნიკი. თან არავინ არ გაგიხურებთ სექსუალურ deviation-ებზე, რაზვრატი იცოცხლე, კია ოხრად.
eseigi shen pativcemulo am sheni monatxrobit daangrie mteli kartuli “perspektiuli” axalgazrdobis stereotipebi.turme holandia kartveli gogostvis upro misagebi kveyana yopila vidre kacistvis.getanxmebi ragac logika aris shens monayolshi da albat chemze uket ici is rasac wer imito ro holandiashi me ar vyopilvar mara vinaidan da radganac es chveni gatirvebuli eri isedac shesacodia modi nu waakitxeb shens blogs imito ro upro shesacodi ikneba vinaidan da radganac evropa mitumetes holandia ari mesni narkamanebis da ara marto miuwvdomeli mzis sxivi sarkmelshi
xoda modi nu mouspobt magasac.:) kstati kalebo tkven kide ra gindat perspektiuli gatxovebis pontebi gechitebat tu rame avtori (garkveuli sapasuris shemtxvevashiratkmaunda) shesabamis kandidaturebs gagichitavt.